صائب
شمارهٔ ۷
مطالع
زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما
گردید رفته رفته زمین آسمان ما
صائب
مطالع
زد غوطه بس که در تن خاکی روان ما
گردید رفته رفته زمین آسمان ما
{{ metaLine }}
موردی نیست.
{{ poet.poem_count }}
خالی است.
موردی یافت نشد.
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}