صائب
شمارهٔ ۳۲۵
مطالع
از باده چون عقیق تو سیراب می شود
گوهر در آب خود چو شکر آب می شود
صائب
مطالع
از باده چون عقیق تو سیراب می شود
گوهر در آب خود چو شکر آب می شود
{{ metaLine }}
موردی نیست.
{{ poet.poem_count }}
خالی است.
موردی یافت نشد.
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}