شمارهٔ ۳۹۳

متفرقات

تا چند رخ ز باده کسی لاله گون کند؟
تا کی کسی شناه به دریای خون کند؟

هر کس ز عشق سایه دستی گرفته است
چون تیشه دست در کمر بیستون کند

روزی که چرخ پنبه گذارد به داغ ما
خورشید سر ز روزن مغرب برون کند

اول شکار لاغر آن صید پیشه ایم
ما را مگر شهید برای شگون کند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}