شمارهٔ ۱۴۵

مقطعات

چهار کار نکو کردی ای ملک آغاز
که ایزدت دهد از فضل عمر بی پایان

نخست راندی بدسیرتان و دونان را
دوم سپردی کار جهان به دانایان

سوم دریدی توقیع های ناواجب
که بود هر یک از آنها بسوختن شایان

چهارم آنکه بدان رای پاک و عزم قوی
نتیجه خواستی از صحبت نکورایان

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}