شمارهٔ ۱۷۱ - مطایبه

مقطعات

ای ملکزاده راندم ابیاتی
امتثالا لا مرک العالی

انت رکنی و منتهی املی
بک علقت حبل آمالی

فاش گویم که در ولایت فضل
ما همه بنده‌ایم و تو والی

تالی شعر من تویی که ترا
نیست یک تن در این جهان تالی

گرچه از بهر ماست دیوانم
شد گرو در دکان بقالی

تو مده رایگان ز دست آن را
که بود قدر و قیمتش عالی

صاحبا دانی آنکه سیم و زر است
اصل شادی و بیخ خوشحالی

خاصه آن زر که در بساط قمار
شد نصیبت به پاچه و رمالی

گر از آن قسمتم دهی و چو سرو
در گلستان مکرمت بالی

دامنم پر کنی از آنچه کنی
کیسهٔ ابلهان از آن خالی

آن زمان هر دو مشتهر گردیم
تو به رندی و من به رمالی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}