بخش ۸ - رفتن خادمه

ده نامه

بار دگر خادمه باوفا
رفت به نزد بت فرخ لقا

بود شبی آن صنم گلعذار
تازه و خرم چو گل نوبهار

عیش و جوانی و طرب در سرش
مجلس آراسته اندر خورش

چنگ نوازان و می اندر قدح
مجلسیان گشته ازو پر فرح

آن بت عیار شده نیم مست
خادمه در خدمت و شمعی به دست

آن صنم القصه بشد سوی باغ
خادمه در پیش و به دستش چراغ

باز جوان راه سخن درج کرد
نقد سخن را به محل خرج کرد

هیچ جوابی نشنید از نگار
خادمه شد باز ازین غم فگار

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}