بخش ۱۷ - آمدن خادمه از بر معشوق

ده نامه

خادمه از خدمت آن دلنواز
گشت سوی عاشق بیچاره باز

خنده زنان با دل بس شادمان
آمد و بنشست به پیش جوان

گفت بیا غم مخور ای مستمند
مرغ دلت یافت گشادی ز بند

من بکنم فکر تو، فرمود یار
صبر کن و ناله مکن زینهار

هست مرا ترس زبان رقیب
ورنه ز من یافته بودی نصیب

صوفی ازین صبر برآید مراد
کس چو تو بی صبر به عالم مباد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}