شمارهٔ ۲ - در مقدمه شاهنامه فردوسی در توحید فرموده

در تقریظ شاهنامه و مثنویات و قطعات دیگر

روان را بدانش ستایش نمود
سخن را ترازوی دانش نمود

سپس خامه را با زبان جفت کرد
نی گنگ را داور گفت کرد

زبان هست چون خسروی باشکوه
ورا خامه دستور دانش پژوه

چنان چون ز دستور پیروز بخت
هویدا شود راز سالار تخت

شود خوانده از خامه راز زبان
ازیرا که باشد ورا ترجمان

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}