غزل شمارهٔ ۵۳

غزلیات

بیدادگری روی تو اندازه ی راز است
این رشته به انگشت نپیچی که دراز است

عشق آفت سلطان بود، آرایش بنده
این مسأله در نسخه ی محمود و ایاز است

یا رب تو نگهدار دل خلوتیان را
کان مغبچه مست است و در صومعه باز است

خونابه ی حسرت چکد از هز مژه هر گاه
بینم که خداوند کسی بنده نواز است

این قهقهه ی عیش که با کبک دل ماست
باور نتوان کرد که در چنگل باز است

هر چند که عرفی پی تحقیق شتاب است
مشتاب به دنبال، که او بیهده تاز است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}