شمارهٔ ۵

غزلیات

گر باده با مشافههٔ دوستان خوش است
جای چمانه بر چمن بوستان خوش است

گل‌های بوستان چو رخ دوستان ماست
پس بوستان ما ز رخ دوستان خوش است

گیتی جوان شد از سر و پیری گرفت می
مجلس به زیر سایهٔ سرو جوان خوش است

هم ابر دُرفِشان شد و هم باغ گل‌فشان
این گلفشان به صحبت این دُرفِشان خوش است

گر جام می به دیده خوش آید شگفت نیست
در جام می لطافت جان است و جان خوش است

بلبل حکایت گل و مل خوش کند همی
او را ز بهر این دو حکایت زبان خوش است

خوش دار دل به عشرت و شادی که در جهان
تا ما خوشیم و عشرت ما خوش، جهان خوش است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}