شمارهٔ ۳۲

قطعات

مرا هوای سحرگه پیام آورد
نسیم بوی بهشتی از آن دیار آورد

دلم به مقدم او پر زلعل و در طبقی
به دست مردم چشمم پی نثار آورد

غلام فصل بهارم که هر ورق زگلش
مرا به تازه پیامی زروی یار آورد

کجاست بلبل خوش نغمه گو بیا و ببین
که باد صبح نسیمی زنوبهار آورد

به صد زبان نتوان گفت شکر این نعمت
اگر چه از پس صد ساله انتظار آورد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}