شمارهٔ ۱۷۱

غزلیات

تنگ غم تو خانه دل از هوا پر است
لب از ترانه خالی و گوش از نوا پر است

در دام شکوه ناله شکستن چه لازم است
دنیا فراخ و سلسله بسیار و جا پر است

از خاطرش اراده نظاره برده ایم
آیینه داغ شو که دل او ز ما پر است

جوش بهار گردش چشم سیاه کیست
صد شیشه گشت خالی و جام هوا پر است

بی خون من بهار ستم گل نمی کند
پیمانه ام ز شبنم باغ وفا پر است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}