شمارهٔ ۱۱

غزلیات

بر رخ چون ماه برافکن نقاب
تا نشود روی‌سیه آفتاب

حاجت میخانه و پیمانه نیست
مست می عشق نخواهد شراب

گریه‌کنان دیده ز سوز جگر
اشک‌فشان بر سر آتش کباب

گوش بده تا شنوی از دلم
در غم خود نالهٔ چنگ و رباب

عشق تو جا در دل ویران گرفت
منزل گنج آمده کنج خراب

منع مکن از سر راهت مرا
صبر ز شکّر نتواند ذُباب

خواب حرام است به خاقان دگر
زآن که شده نرگس تو نیم‌خواب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}