شمارهٔ ۱۹۰

غزلیات

وقتی بغمم رسیده باشی
کز من غم من شنیده باشی

بر ناله ی غیر، نایدت رحم
خاموشی ما چو دیده باشی

بخرام بطرف باغ چو سرو
تا پرده ی گل دریده باشی

می نشنوی از من آنچه گویم
تا حرف کرا شنیده باشی؟!

آوارگیم، عجب ندانی
گر از پی دل دویده باشی!

زارش مکش، از جفا بیندیش
آن را که نیافریده باشی

گردن ننهد تو را چو آذر
آن را که بزر خریده باشی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}