شمارهٔ ۲۳۷

غزلیات

به عالم حکم اشک ما روان است
زمین آیینه دار آسمان است

سرایتهاست با این چهره زرد
گل سیراب اشکم زعفران است

چها گل می کند در عشقبازی
بهارش دست پرورد خزان است

چرا رنگین نسازد انجمن را
کدوی باده پیر دلجوان است

گل ناچیده خرمن می توان کرد
به گلزاری که اشکم باغبان است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}