شمارهٔ ۲۵۴

غزلیات

سخت حیران شده ام فرصت دیدن این است
وقت ناخوانده به فریاد رسیدن این است

در عدم هم نتوان دید غبارم بی تو
رفتم از خویش بیابان رمیدن این است

شور محشر ز نم قطره اشکم پیداست
نمک از خوان خیال تو چشیدن این است

خطش از آینه گل کرد نفس دزدیدم
خنده ای کرد که گلزار دمیدن این است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}