شمارهٔ ۲۶۰

غزلیات

گریه خاکستر گداخته است
بلبل باغ ناله فاخته است

خس و خاشاک سرو وگل شده است
هر کجا آن سوار تاخته است

برق رخسار گل بهار افزون
باغها رنگهای باخته است

نرد عشق است هوش می باید
بیشتر برده هرکه باخته است

بلبل از برگ گل کبوتر باز
قد به نیرنگ بر فراخته است

به تغافل نگاه می پیچد
چشم مست تو سخت ساخته است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}