شمارهٔ ۳۸۵

غزلیات

تا غمش در دلم قرار گرفت
برگ گل شعله در کنار گرفت

خویش آتش ز گل نمی دانست
دل ما را ز ما چکار گرفت

دل یکرنگ خویش را نازم
خویش را تنگ در کنار گرفت

بی تو دیگر چه می توان گفت
چشم آیینه ها غبار گرفت

سرو رفتار و غنچه گفتار
چقدر از تو اعتبار گرفت

خوی بیگانگی چنین افروخت
نقد دلبستگی عیار گرفت

به وفای سرشگ خود نازم
که گلاب از گل مزار گرفت

الحذر الحذر ز ساختگی
نتوان خوی روزگار گرفت

تا شدم خاک راه یار اسیر
اعتبار من اعتبار گرفت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}