شمارهٔ ۴۴۰

غزلیات

دل شکسته درستی پذیر می گردد
ز پا فتادگیم دستگیر می گردد

که دیده مشت غباری به آن زمینگیری
عبیر پیرهن چرخ پیر می گردد

ضعیف نالی از آن بیشتر نمی باشد
خموشی از دم سردم صفیر می گردد

چه مدعا چقدر باب انتظار است این
به کام خویشم و نالم که دیر می گردد

بنای خانه الفت ز موم می سازد
اگر زمانه به کام اسیر می گردد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}