شمارهٔ ۳۸۹

غزلیات

ای دل ز خویش بگذر گر میل یار داری
جز کار عشق مگزین گر عشق کار داری

ای آب زندگانی می بینمت مکدر
در دل مگر غباری زین خاکسار داری

بر من ز تند خویی تیریست هر نگاهت
برگ گلی تو اما صد نوک خار داری

ای طالب سلامت بر بند راه دیده
ز آن رو که بیم آفت زین رهگذار داری

ساقی مکن تعلل در گردش آر ساغر
تا چند تشنگان را در انتظار داری

بی اختیار خواهی رفتن ز بزم عالم
از کف منه پیاله تا اختیار داری

از خیل نیک نامان می بینمت فضولی
کز نام ننگت آید وز ننگ عار داری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}