شمارهٔ ۴۰۷

غزلیات

کو آنکه شیونم به اثر آشنا شود
این ارغنون به نغمة تر آشنا شود!

بگذار بی‌نصیب بمانم روا مدار
بوی تو با نسیم سحر آشنا شود

لذّت گرفتة غم ناکامی ترا
رحم است، ناله گر به اثر آشنا شود

صد چشمه آب خضر به تلخی فرو برم
تا کام من به خون جگر آشنا شود

تا کی ز باد دامن بیگانگی تو
گردم غبار خاطر هر آشنا شود

نگذاشت ذوق تلخی ایام غم دمی
کام دلم به شیر و شکر آشنا شود

بگذشت عمر و ذوق گریبان امان نداد
فیّاض را که دست به سر آشنا شود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}