غزل شمارهٔ ۴۹۳

غزلیات

عشق دردیست از خزانهٔ خاص
عشق را کی دهند جز بخواص

جهد کن تا ز اهل عشق شوی
که به جز عشق نیست راه خلاص

گر فلاطونی و نداری عشق
عامی عامی نهٔ ز خواص

عمر بی‌عشق اگر گذشت ترا
اوفتادی ولات حین مناص

عام باشی و عشق هست ترا
میشوی عنقریب خاص الخاص

اهل علمی که خالی از عشقند
علماشان مخوان بگو قصاص

فیض اگر عاشقی سخن بس کن
گفتگو را بمان بقاضی وقاص

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}