شمارهٔ ۹۰

غزلیات

خدای عزّوجل کارساز بنده‌‏نواز!
مهمّ ما به قدوم ولیّ خویش بساز!

به دست خویش اسیریم فکک الاسرا
میان خلق غریبیم ای غریب‌نواز

جماعتی که ز ابلیس برده‌‏اند گرو
به مکر و حیله و کبر و حسد به رمز و لماز

به اهل علم شبیهند در میان عوام
زنند دم ز حقیقت به نزد اهل مجاز

همه اثیم و زنمیند، خیر را منّاع
نمیم را همه مشّاء بری‏ء را همّاز

نماز را همه دشمن هماز را همه دوست
نیاز را همه کاره ز بس رعونت و ناز

به اهل دین همه با قتل و قمع همراهند
که تا به فسق و ستم دست و پا کنند دراز

مهیمنا تو به زودی امام را بفرست
که تا رهد دل ارباب دین ز سوز و گداز

چو او ظهور کند اولین مطیع منم
چرا که در ره تسلیم می‌‏کنم پرواز

ز فیض فتنه آخر زمان کفایت کن
خدای عزوجل! کارساز بنده‏‌نواز!

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}