شمارهٔ ۸۴۰

غزلیات

اگر از خنده گر از چین جبین ساخته ای
مزد چنگت که ندیدیم چنین ساخته ای

گر سلیمان دو عالم بشوی می رسدت
از شکست دل ما نقش نگین ساخته ای

ای که در زمزمه عربده دستی داری
صوت دل بردن ما در چه زمین ساخته ای

تا به کی پرسی و من گویم و باور نکنی
هیچ عیب دگرت نیست همین ساخته ای

ترک امید به عشق تو حلال است اسیر
با چنین شور به مفلس نمکین ساخته ای

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}