شمارهٔ ۴۴۹

غزلیات

خیالست این که: من بی یار باشم
محالست این که: بی دلدار باشم

نباشم یک زمان از یار خالی
اگر در جنت، ار در نار باشم

دمی کان دم جمال یار بینم
ز عمر خویش برخوردار باشم

ندانم قبله ای جز روی آن یار
اگر در کعبه و خمار باشم

چو فیضی نیست جان را در دو عالم
چه قید که گل فخار باشم؟

من آن دم از جهان آزاد گردم
که صید واحد قهار باشم

ز گستاخی که قاسم کرد در عشق
ز شب تا روز در زنهار باشم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}