شمارهٔ ۴۶۸

غزلیات

هزاران بحر در دردانه دیدیم
درخت کون را در دانه دیدیم

سحرگاهی بدان حضرت رسیدیم
بر آن در حاجب و دربان ندیدیم

حجابات جهان درهم شکستیم
همه تقلید را افسانه دیدیم

ظهور آفتاب طلعت دوست
میان کعبه و بت خانه دیدیم

چو می خانه مقام شور و مستیست
سریر سلطنت می خانه دیدیم

گذر کردیم بر کوی ملامت
همه عاشق، همه فرزانه دیدیم

چو قاسم در جهان جان نظر کرد
یکی شمع و همه پروانه دیدیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}