شمارهٔ ۴۱۳

غزلیات

توان غم تو ز جان خراب دزدیدن
اگر ز شعله توان اضطراب دزدیدن

حباب‌وار برآور ز آب دیده سری
چو دیده چند توان سر در آب دزدیدن؟

خیال هندوی چشم تو در نمی‌آید
به چشم خلق، مگر بهر خواب دیدن

ز موج گریه‌ام افتد به گردن خورشید
ز روی آب، شکم چون حباب دزدیدن

دلی که وصل تو جوید به حیله، آن یابد
که طفل مکتبی از آفتاب دزدیدن

چو گل ز پرده برون‌آ، که بشکفد گلشن
چو غنچه، روی چرا در نقاب دزدیدن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}