شمارهٔ ۸۷

رباعیات

رخسار تو هر کجاست، صبح طرب است
گر شام غمی ره برد آنجا، عجب است

آنجا که سر زلف دراز تو نشست
پاس نفس صبح، کمال ادب است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}