شمارهٔ ۴۳۷

رباعیات

با آن که زدی بر جگرم صد جا نیش
وز درد، دلم را چو جگر کردی ریش

هرجور که آید از تو بر من، بحلی
آزرده مکن به عذرخواهی لب خویش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}