دیوان شیخ بهایی
285 شعر در 19 بخش
بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ میشود. از آثار او میتوان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةالحساب، تشریح الافلاک و دو مثنوی معروف «نان و حلوا» و «شیر و شکر» اشاره کرد. وی در سال ۱۰۳۰ هجری قمری در اصفهان دار فانی را وداع گفت. جنازهٔ او را به مشهد انتقال دادند و در مسجد گوهرشاد دفن کردند.
بخشهای دیوان
- دیوان اشعار (2)
- غزلیات (25)
- دفتر اول - قسمت اول (10)
- مثنویات پراکنده (11)
- نان و حلوا (24)
- دفتر اول - قسمت دوم (9)
- رباعیات (81)
- شیر و شکر (7)
- دفتر اول - قسمت سوم (9)
- مقطعات (11)
- نان و پنیر (15)
- دفتر دوم (7)
- موش و گربه (27)
- دفتر سوم (10)
- کشکول (0)
- دفتر چهارم - قسمت اول (10)
- دفتر چهارم - قسمت دوم (8)
- دفتر پنجم - قسمت اول (9)
- دفتر پنجم - قسمت دوم (10)