پارس
زبان مبدأ: فارسی
- اسم نام یکی از اقوام سهگانه آریایی که محل سکونت ایشان در جنوب ایران.
- اسم قوم باستانی پارس است
- اسم مجاز از ايران
- اسم پارسThe Four Generals of the Sasanian Empire: Some Sigillographic Evidence. Istituto Italiano per l'Africa e l'Oriente, Conferenze 14, Roma, 2001
- اسم واژه پارس سگ با واژه قوم پارس با هم فرق دارند بنده توضیح دادم کسی از زبان شناسی چیزی می داند این دو رو به هم ربط نمی دهد. 👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇 --- تفاوت «پارسِ سگ» با «پارسِ قوم پارس» یکی از اشتباهات رایج در برداشتهای عامیانه و ضدتاریخی، خلط میان دو واژهی «پارس» (بهمعنای صدای سگ) و «پارس» (بهمعنای نام قوم و سرزمین باستانی ایران) است. این دو واژه نه از نظر ریشهشناسی و نه از نظر تاریخی هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند. در ادامه، این دو معنا از منظر زبانشناسی تاریخی بررسی میشوند. --- ۱️⃣ ادعای عامیانه > «چون در فارسی امروز “پارس” به معنی واقواق سگ است، پس قوم پارس هم از همان ریشه است.» این برداشت از نظر زبانشناسی تاریخی و تطبیقی کاملاً نادرست است و با تمامی منابع معتبر ایرانشناسی و هندواروپایی در تضاد است. --- ۲️⃣ بررسی لغوی در فارسی نو در فرهنگهای فارسی، «پارس کردن» تنها برای صدای سگ…
- اسم واژهٔ «پارس» در زبانهای ایرانی باستان و میانه واژهٔ «پارس» در زبانهای ایرانی باستان و میانه، بهویژه در فارسی باستان و پهلوی، بهمعنای قوم پارس یا سرزمین پارس (فارس امروزی) بهکار میرفته است. در دورههای بعد، این واژه در معنای گستردهتری به مفهوم ایران نیز تعبیر شده است. --- 🏛 فارسی باستان: «Pārsa» در فارسی باستان، واژهٔ 𐎱𐎠𐎼𐎿 (Pārsa) در کتیبههای هخامنشی (بهویژه در بیستون و نقشرستم) بهصورت صفت قومی برای «قوم پارس» و نیز برای «سرزمین پارس» آمده است. داریوش بزرگ خود را در این کتیبهها چنین معرفی میکند: > «من داریوش، شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه پارس هستم.» --- 📜 پهلوی میانه: «Pārs» / «Pārsīg» در پارسی میانه، واژهٔ Pārs بهصورت اسم قوم و سرزمین باقی ماند و شکل صفتی آن، Pārsīg، بهمعنای «پارسیزبان» یا «پارسیتبار» بود. در متون ساسانی، «زبان پارسیگ» برابر با زبان رسمی و دینی امپراتوری ساسان…
* پارسی باستان و پهلوی