پاره

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم رشوه.
  2. اسم ارمغان.
  3. اسم نوعی حلوا.
  4. اسم پیشکش، هدیه.
  5. اسم بهر، بخش.
  6. اسم قطعه، تکه.
  7. اسم پینه، وصله.
  8. اسم دارای پارگی، شکافته.
  9. اسم نادوشیزه.
  10. اسم گرز آهنین.
  11. اسم پول، مسکوک.
  12. اسم کود.
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}