تپش

زبان مبدأ: فارسی

  1. صفت اضطراب، بی قرا
  2. صفت واژه «تَپ» (tap) ریشه‌ای کهن و ایرانی دارد و از جمله واژگان بنیادین در زبان‌های هندواروپایی شرقی (ایرانی و هندی) به شمار می‌رود. در ادامه، ریشه‌شناسی و پیوندهای زبانی آن را دقیق‌تر می‌بینیم: --- 🔹 ریشه‌شناسی واژهٔ «تَپ» (tap) اوستایی: 𐬙𐬀𐬞 (tap) پهلوی: 𐭲𐭯 (tap) فارسی میانه و فارسی نو: تپ، تپیدن، تپش، تف، تفت، تافته سانسکریت: तप् (tap) = «گرم شدن، داغ شدن، درخشیدن، ریاضت کشیدن» --- 🔹 معنی اصلی ریشهٔ tap- در تمام زبان‌های ایرانی و هندی، معنای بنیادینِ گرم شدن، حرارت، درخشیدن، شور درونی، و کوشش سخت (ریاضت) دارد. در فارسی نو، آثار آن در واژه‌هایی چون: تپیدن، تپش، تف، تفت، تافته، تپان، تپانچه، تپان‌خورشید به‌روشنی دیده می‌شود. --- 🔹 در متون اوستایی در اوستا، به‌ویژه در یشت‌ها و نیایش‌ها، این ریشه به صورت tap- در معنای «درخشیدن، گرم شدن، حرارت ایزدی» آمده است. نمونه‌ها: یشت ۶، بند ۱ یشت ۷، بند ۴ …
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}