تُرک
زبان مبدأ: فارسی
- اسم نخستین بار اصطلاح «تُرک» (به ترکی باستان: 𐱅𐰇𐰼𐰰 (Türük) یا 𐱅𐰇𐰼𐰰:𐰜𐰇𐰛 (Kök Türük)، به چینی: 突厥، پینیین: Tūjué از چینی میانهٔ *tɦut-kyat از *dwət-kuɑt، زبان تبتی باستان: drugu) تنها برای یکی از گروههای ترکیگ مخصوصاً گوگترکها به کار رفته است. گوگترکها در سنگنوشتهٔ هوایس تُلگُی (Inscription of Hüis Tolgoi) در سدهٔ ششم پس از میلاد، تۆرۆک (türük) یا تؤرؤک (török) هم نامیده شدهاند. ایشبارا خاقان خود را در نامهای به امپراتور یانگژیان از دودمان سوئی، «خان کبیر تُرک معرفی میکند. سنگنوشته اورخون و سنگنوشته بوگوت از الفاظ تۆرکۆت (türküt)، تۆرک (türk) و تۆرۆک (türük) استفاده میکنند. اشاراتی به گروههای خاصی از مردمان در دروان باستان متأخر وجود دارد که قومنامشان میتواند رونوشت خارجی از نام تُرکان بوده باشد مانند تُگارما، توروکا/توروشخا، توروکّو و… اما شکاف اطلاعاتی به قدری قابل توجه است که…