اجیر

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم آنکه در ازای دریافت مُزد، انجام کاری را برعهده می‌گیرد. مزدبگیر، مزدور.
  2. صفت شخصی که بانجام رسانیدن کاری را متعهد می‌شود، در برابر مزدی.
  3. صفت اَجیر: در گویش گنابادی یعنی سرحال شدن پس از بیدار شدن از خواب ، سرحال شدن و یافتن خود بعد از بی حالی و غم.
  4. صفت اجیر ممکن است در زبان معیار باستان به دو بخش اَج ـ یِر قابل تجزیه باشد؛ استنباط از اصطلاح فوق زمینی گزیده شده برای له کردن و تحقیر بوده است مانند زمین کربلا.
فرهنگ‌نامه فرم نو
{{ err }}

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}