تومان
زبان مبدأ: فارسی
/www.etimolojiturkce.com/
- اسم ده ریال.
- اسم ریشهٔ واژه «تومان» در زبانِ هندو-اروپاییِ تخاری است این قوم آریایی و ایرانی تبار بودند. این واژه از زبان تخاری-آ tmāṃ و تخاری-ب tmāne/tumane گرفته شدهاست که به معنی ده هزار میباشد.بنا بر گواهها و نوشتههای باستانی، این واژه ریشهی آریایی و هندواروپایی دارد که وام واژهوار درون زبانهای آلتایی مغولی - ترکی شده است. واژه تومان از واژه "من man" در زبان پارسی که یکای (=واحدی) سنجش سنگینیست گرفته شده است، این واژه نخستین بار در زبان تُخاری که زبان کوشانیان بوده، به کار رفته است. زبان تُخاری زبانیست هندواروپایی و خویشاوند زبانهای ایرانی که بسیار به زبان سلتی نزدیک است، و روزگاری از خاور(=شرق) ایران تا باختر(غرب) چین و دشتر(=جنوب) آسیای میانه گفتگو میشده است. تومان در زبان تخاری کهن به ریختار «تمان» و در تخاری نو به ریختار «تومانه» به چم(= معنی) دههزار به کار رفته است. از آنجا که زبان تُخا…
- اسم از ریشهشناسی واژهٔ «تومان /تمن» منطقی و مستند به نظر میرسد، اما میتوان آن را با منابع علمی و تاریخی گستردهتر تقویت کرد تا دقت و اعتبار بیشتری پیدا کند. در ادامه تحلیل تکمیلی همراه با منابع معتبر کتابی ارائه میکنم، . --- ۱. ریشهٔ تاریخی و زبانی واژهٔ «تومان /تمن» در منابع تاریخی و زبانشناسی به معنای «دههزار» در فارسی و واحدهای لشکری استفاده شده است. پژوهشهای زبانشناسی نشان میدهد که این واژه از زبانهای ایرانی باستان (تخاری و سکایی) وارد فارسی شده است. تخاری-آ: tmāṃ تخاری-ب: tmāne / tumane زبان تخاری یک شاخه ایرانی شرقی است که در مناطق شمالی خراسان و تا غرب چین (تورفان) رایج بوده است. --- ۲. ورود واژه به فارسی و کاربرد مغولی در دوره مغولها (قرن ۷ هجری) «تومان /تمن» به معنای «دههزار نفر» در لشکریان مغولی رایج شد و به فارسی وام گرفته شد. فرمانده یک «تومان» در ارتش مغول «امیرتومان» …