جمهور

زبان مبدأ: فارسی

  1. اسم توده، گروه، جماعت مردم.
  2. اسم ریشه‌شناسی واژه «جمهور» و «جمهوری» ۱. ریشه‌های ایرانی واژه «جمهور» در زبان‌های ایرانی باستان ریشه‌هایی به‌صورت jam- و jamag- دیده می‌شوند که معنای اصلی آن‌ها «جمع شدن»، «گردآمدن» یا «اجتماع» بوده است. در اوستایی، واژه‌هایی چون zama- / jama- به معنای «اجتماع» یا «انبوه» آمده‌اند. در فارسی میانه (پهلوی)، واژه‌هایی مانند jamīg به معنای «جمع»، «انبوه» و «مجموعه» به‌کار رفته است. این شواهد نشان می‌دهند که مفهوم «جمع و اجتماع» از دیرباز در فرهنگ و زبان‌های ایرانی برجسته بوده و بستری برای شکل‌گیری اصطلاحات اجتماعی و سیاسی در دوره‌های بعدی فراهم کرده است. --- ۲. تحول معنایی در زبان‌های میانه و نو در دوره‌ی فارسی میانه، مشتقات ریشه‌ی jam- غالباً بار معنایی «اجتماع» داشتند. با ورود اسلام و تماس گسترده با زبان عربی، واژه‌ی عربی «جمهور» (به‌معنای مردم، جماعت) به فارسی راه یافت. در فارسی نو: «جمهور» مع…
  3. اسم جماهیر.
  4. اسم معظم از هر چیزی.

* اوستایی و پهلوی

{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}