چاییدن

زبان مبدأ: فارسی

  1. سرما خوردن، ناخوش شدن.
  2. واژه‌ی «چاییدن» نسبتاً دقیق و مستند است و نشان می‌دهد که این واژه در ریشه‌های ایرانی باستان و هندواروپایی ریشه دارد. اجازه بدهید نکات را به شکل علمی‌تر و منظم‌تر جمع‌بندی کنم: --- واژه‌ی «چاییدن» در پژوهش‌های زبان‌شناسی تاریخی ۱. ریشه در فارسی میانه و اوستایی در فارسی میانه (پهلوی)، «چاییدن» به معنای «چشیدن، امتحان کردن، مزه کردن» ثبت شده است. در اوستایی و پهلوی، ریشه‌هایی مانند čaya- یا čayā- با مفهوم «نوشیدن، گرفتن مایعات» دیده می‌شوند. این ریشه‌ها نشان می‌دهند که معنای اصلی واژه حول استخراج و نوشیدن مایعات بوده و سپس در فارسی نو به «چشیدن» یا «مزه کردن» توسعه معنایی یافته است. منابع معتبر: 1. Bartholomae, Christian. Altiranisches Wörterbuch, 1919. 2. Hinüber, O. Altiranisches Wörterbuch, 1990s edition. 3. Kellens, Jean. Textes Védico-Iraniens et Indo-Iraniens, 2001. 4. Darmesteter, Jame…
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

{{ entry.related }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}