چروک
زبان مبدأ: فارسی
- اسم چین و شکن روی پارچه یا پوست بدن.
- اسم بر اساس مدخل لغتنامه دهخدا، تفاوت در تلفظ و ریشه مشخص میشود: · چروک [چَ] (ترکی، اِ) → این مدخل ترکی است و به معنای نان (مطلق نان، نان توشه راه، یا نان ریزهشده برای اشکنه) میباشد. تلفظ آن با فتحه (ـَ) روی «چ» است. · چروک [چُ] (اِ) → این مدخل فارسی است و به معنای چین و شکن (در پوست، جامه، یا پارچه) میباشد. تلفظ آن با ضمه (ـُ) روی «چ» است. همچنین در همین مدخل، یک کاربرد صفتی به معنای «پوسیده و فرسوده» هم آمده که باز هم با تلفظ [چُ] و ریشهاش «بترکی» (یعنی از ترکی گرفته شده) معرفی شده است. بنابراین خلاصه: · چروک [چَ] = ترکی (به معنای نان) · چروک [چُ] = فارسی (به معنای چین و شکن) (البته معنای پوسیده در همین مدخل، ریشهاش ترکی ذکر شده، اما خود واژه با تلفظ فارسی [چُ] آمده است.)