حساب
زبان مبدأ: فارسی
- شماره کردن.
- صفت شماره، اندازه.
- اسم دانش ریاضی.
- اسم تخمین، برآورد.
- اسم بدهی، قرض. ؛~ ِ کار خود را کردن متوجه خطر یا دشواری کار شدن. ؛~ ِ کار دست کسی بودن هوشیار بودن.
- اسم در زبان اوستایی واژه *هَئِثَ haisa به معنای ترس هراس بیم دلهره واهمه است که در ترکیب حساب بُردن ( هیث آب=پسوند سازگاری ) از آن فایده برده اند مثلن میگویند روزگاری بچه ها از پدر خویش حساب میبردند. بدینسان روشن میشود که هساب=منطق ، حساب=شمارش ، هثاب=واهمه. *پیرس: فرهنگ واژگان اوستایی - شادروان احسان بهرامی - فریدون جُنیدی
* اوستایی