خدره
زبان مبدأ: فارسی
- اسم اخگر، هیزم یا زغال افروخته.
- اسم خاکستر سوزان.
- اسم شرارة آتش.
- اسم ریزه و خرده.
از فارسی میانه یا پارتی، نهایتاً از نیا-هندو-اروپایی -sendʰro*. همریشه با انگلیسی cinder، نیز در زبانهای ایرانی همریشه با مازندرانی فل (fəl) «خاکستر سوزان».