خفه

زبان مبدأ: فارسی

  1. خبه:
  2. گلو فشرده، کسی که به خفگی دچار شده باشد.
  3. تاریک، دلگیر.
  4. دارای رطوبت و گرما یا آلودگی زیاد.
  5. ساکت باش.

* پهلوی * واژه خفه مربوط به فعل خفیدن است(xafidan, “to choke; to cough”)از زبان پروتوایرانی *xaf در گذشته شکل این واژه خپه بود بعد ها به شکل خفه تغییر کرده است. # خبه: #گلو فشرده، کسی که به خفگی دچار شده باشد. #تاریک، دلگیر. #دارای رطوبت و گرما یا آلودگی زیاد. (عا.) # ساکت باش.

{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}