خوزی
زبان مبدأ: فارسی
- از مردم خوزستان.
- از ریشهشناسی واژهٔ «خوزی / هوزی» است — و از نظر زبانشناسی تاریخی و منابع باستانشناختی کاملاً قابل استناد است. --- 🧩 خلاصهٔ ریشهشناسی «خوز / هوز / هوزی» مرحله صورت واژه زبان / دوره معنا و توضیح ۱ 𒋗𒍣𒆠 (Šu-zi / U-zi-ki) ایلامی نام کهن ناحیهٔ شوش و پیرامون آن؛ در متون ایلامی برای ناحیهای در جنوب غربی ایران ۲ 𐎢𐏀 (Hūja / Ūja) فارسی باستان در کتیبههای داریوش (DPh، DSe) به عنوان نام سرزمین خوزستان ۳ Hūz / Hūzagān فارسی میانه (پهلوی) در «کتیبهٔ کرتیر» و «شهرستانهای ایرانشهر» بهصورت 𐭧𐭥𐭰 (Hūz)؛ به معنای مردم خوز ۴ خوز / خوزی فارسی نو نام مردم و سرزمین خوزستان ۵ هوزی گونهٔ گفتاری و محلی دگرگونی آوایی خ → هـ در گویشهای جنوبغربی (لری، دزفولی، شوشتری) --- 🌊 ریشهٔ هندواروپایی پیشنهادی Hūza- / Hauza- ← از دو جزء هندواروپایی فرضی: hu- / su- = «نیک، خوب» zū- / sru- = «روان بودن، جاری شدن» 📜 برابرها…