دهل
زبان مبدأ: فارسی
- اسم (موسیقی ایرانی): طبل بزرگ با چنبر چوبی، که دو دهانه آن با پوست پوشیده شده و زیر و بمیِ آن تا حدی قابل تنظیم است. آن را بوسیله یک بند از گردن و شانه میآویزند و با دو چوب کلفت و نازک بر آن میکوبند. کوس.
- اسم دهل دریده کنایه از: رسوا، مفت توضیح.