رک

زبان مبدأ: فارسی

  1. قید صریح، بی پرده.
  2. قید واژه‌ی رُک از  ریشه در اوستایی، پهلوی و سانسکریت هم وجود دارد. بیایید قدم‌به‌قدم بررسی کنیم: --- ۱. فارسی میانه (پهلوی) و فارسی نو در فرهنگ پهلوی مک‌کنزی (MacKenzie, A Concise Pahlavi Dictionary, 1971) مدخل rōk / rūk آمده است که معنای «راست، مستقیم» دارد. همین واژه در فارسی نو در قالب «رُک» (سخن رک گفتن = بی‌پرده و راست گفتن) ادامه یافته است. در متون پهلوی مانند دینکرد و مینوی خرد، این واژه به معنای «درست، بی‌کجی» به‌کار رفته است. --- ۲. اوستایی در اوستایی، ریشه‌ی raocah- (و صورت کوتاه‌تر raoča-) وجود دارد. معنا: «نور، روشنایی، درخشندگی» → و از همین معنا «روشنیِ حقیقت و راستی» برداشت شده است. منبع: Bartholomae, Christian. Altiranisches Wörterbuch, 1904, ص. 1470، مدخل raoča-. Mayrhofer, Manfred. Etymologisches Wörterbuch des Altindoarischen, Bd. II, 1996, ص. 245. نمونه در اوستا: ترکیب raoča…
{{ err }}

فرهنگ‌نامه

{{ metaLine || "معنی به فارسی" }}

{{ entry.headword }}

/{{ entry.ipa }}/

  1. {{ sn.pos }}
    ویژه
    {{ sn.n }}.{{ sn.gloss }}

    {{ sn.example }}

{{ entry.etymology }}

تعاریف ویکی‌واژه CC BY-SA است؛ موارد «واژه‌نامه» مال حساب شماست مگر عمومی منتشر شود.

کاربران

سطح عمومی، ویژه، ویرایشگر، مدیر. نقش ارشد عوض نمی‌شود.

  • {{ u.name || u.mobile }} {{ u.mobile }}
    ارشد

واژه‌نامه من

فهرست واژگان را به حساب خودتان بچسبانید. عضو عمومی فقط فهرست خصوصی دارد.

جداکننده: تب، = یا |. ستون سوم تب‌دار یادداشت است. خط‌هایی که با # شروع شوند نادیده گرفته می‌شوند.

{{ gMsg }}

  • {{ g.name }} {{ g.lang }} · {{ g.term_count }} واژه · {{ g.visibility }}