آخرت
زبان مبدأ: فارسی
- اسم : در اعتقاد صاحبان ادیان، جهانی که پس از مُردن (پس از رستاخیز) به آن داخل میشوند و مطابق اعمال دنیاییشان همیشه در آنجا در نعمت و خوشی یا عذاب زندگی میکنند. جهان دیگر، عُقبیٰ. مقابل دنیا.
- اسم آخرت در زبان معیار باستان ممکن است به دو بخش آخِر - عت قابل تجزیه باشد، و معنی آن نفر آخر است.