زند
زبان مبدأ: فارسی
- اسم تفسیر، شرح، شرح اوستا. تفسیراتی منظم به متون اوستا.
- اسم آهنی که بر سنگ زنند و از آن آتش بجهد، چخماخ.
- اسم چوب آتش زنه که آن را بر چوب دیگر سایند تا آتش بوجود آید. چوب بالایین را «زند» و چوب زیرین را «پازند» نامند.
- اسم بزرگ، عظیم، نیرومند.