زندیق
زبان مبدأ: فارسی
- صفت بیدین، کافر، ملحد. پیرو دین مانی که از سوی مخالفان به مانی و پیروان او اطلاق شده. زندیقه، مفردِ زنادقه.
- صفت زندیق ممکن است در زبان معیار باستان به دو بخش زن - دق قابل تجزیه شد؛ که مفهوم باستانی آن به معنی زن را دق دادن است و سبب دق، بخاطر سوء استفاده معقدی از زن بودهاست.