زهم
زبان مبدأ: فارسی
- اسم بوی بد، گند.
- اسم برای بررسی ریشهشناسی واژهی «زهم» در زبانهای اوستایی، پهلوی و سانسکریت، منابع معتبر و تخصصی در این زمینه عبارتند از: --- بررسی ریشهشناسی واژهی «زهم» در اوستایی، پهلوی و سانسکریت ۱. اوستایی در زبان اوستایی، واژهای به شکل «𐬰𐬀𐬨𐬀» (zə̄ma) وجود دارد که معنای «شر»، «بدی» یا «آلودگی» را دارد. این واژه در متون دینی اوستایی به معنای «آلودگی» یا «شر» به کار رفته است. منابع کتابی معتبر: Bartholomae, Christian. Altiranisches Wörterbuch. Strassburg, 1904. فرهنگ جامع اوستایی و فارسی باستان، شامل معانی دقیق واژهها و ریشهشناسی. Helmuth Humbach. Avesta Wörterbuch. Wiesbaden: Reichert, 1981. فرهنگ تخصصی واژههای اوستایی با تحلیل ریشهشناسی و مثالهای متنی. M. H. Dhalla. History of Zoroastrianism. London, 1938. زمینه معنایی و کاربرد واژهها در متون دینی زرتشتی. G. Gnoli. Zoroaster's Religion. Rome, 19…
* اوستایی و پهلوی