سفره
زبان مبدأ: فارسی
- سُفَرة
- اسم پارچهای که هنگام غذا خوردن، خوردنیها را روی آن میچینند. ؛ ~ ابوالفضل سفرهای که نذر حضرت ابوالفضل عباس برادر امام حسین (ع) شده است.
- اسم ~ عقد سفرهای که در مراسم عقد در برابر عروس و داماد میگسترند و در آن آیینه و شمعدان و قرآن و برخی خوراکی که بیشتر جنبة نمادی دارد، میگذارند.
* عربی # سُفَرة یا شاید معرب از اصل فارسی میانه ustufrit ،usufrit به معنی «پیشکش، نذر»، از اوستایی usəfriti. در منظومه درخت آسوریگ به صورت sətafr به معنی «سفره» آمده است.